خانه / نقد / نقد فیلم Mother! «مادر!» | تمثیلی از آخرالزمان

نقد فیلم Mother! «مادر!» | تمثیلی از آخرالزمان

نقد فیلم mother! «مادر!»نقد فیلم mother! «مادر!»

درباره‌ی کارگردان

در اولین بخش از نقد فیلم mother! «مادر!» به بررسی سوابق و آثار کارگردان آن می‌پردازیم.دارن س. آرونوفسکی (Darren S. Aronofsky) کارگردان، نویسنده و تهیه‌کننده‌‌ی آمریکایی است.آرونوفسکی تحصیلات خود را در دانشگاه هاروارد و انستیتوی فیلمسازی آمریکا با دو رشته فیلم‌سازی زنده و نظریه فیلم پویانمایی به اتمام رساند. او در همان‌جا با همکار طولانی مدتش، متیو لیباتیک آشنا شد. دارنوفسکی جوایز متعددی بعد از عرضه فیلمِ پایان‌نامه اش به نام «جاروکردن سوپرمارکت»، با حضور شان گالت بدست آورد و همان فیلم زمینه حضور او در دور نهایی جشنواره ملی جوایز آکادمی دانش آموزان را فراهم کرد.فیلم‌های «نوح»،«قوی سیاه»،«کشتی گیر» و … از جمله آثار این کارگردان به شمار می‌روند.

نقد فیلم mother! «مادر!» : داستان فیلم

در این بخش از نقد و بررسی  فیلم mother به بررسی داستان و روایت فیلم می‌پردازیم.«دارن آرنوفسکی» بعنوان یک فیلمساز همواره میان مرز تعمق و تحمق حرکت کرده است. از «پی» گرفته تا حماسه‌‌سازی منطبق با «کتاب مقدس» در فیلم «نوح»، از کشتی‌گیرها گرفته تا رقاصان باله، از معنای زندگی گرفته تا علاج دردِ مرگ، همه با هم در فیلمهایش ادغام شده‌اند و با یکدیگر مجادله کرده‌اند. «مادر»، احتمالا والاترین فیلم او تا به امروز است، اما اگر میخواهید به آسمان صعود کنید، باید ابرها را بشکافید تا همنشین ستاره‌ها شوید؛ باید توجه کرد که پیش از رسیدن به پیچ و خم داستان، ممکن است که حتی تاثیرگذارترین صحنه‌های فیلم هم بسیار سرد و بی‌روح بنظر بیایند.

پس از یک پیش‌درآمد مختصر و مهیج، با یک زن جوان (جنیفر لاورنس) مواجه میشویم که از خواب بیدار میشود. او در حال تعمیر کردن محل سکونتشان است، در حالی که شوهر شاعرش (خاویر باردم) در حال کلنجار رفتن با خودش است، زیرا که نمیتواند بنویسد؛ چیزی شبیه به نسخه ی لاتینِ «جک تورنس» (Jack Torrance) .

همسرش برای او غذا میپزد، به او توجه میکند و مشوقش است. اما چکامه کوتاه آنها با ورود یک آدم غریبه تمام میشود، یک پزشک (اد هریس) با سرفه‌هایی خشک و کوتاه و علاقه‌ای وافر به نوشیدن. به اشتباه به او اطلاع داده شده است که آن خانه یک هتل بوده است، «هریس» در هر صورت آنجا نمیماند. میرود و بزودی همراه همسرش (میشل فایفر) به آنجا برمیگردد؛ شخصی که لیموناد الکلی میسازد و از شلوار گشاد زن جوان (جنیفر لاورنس) ایراد میگیرد.

نقد فیلم mother! «مادر!»

مهمانان وارد می‌شوند…

اتفاقاتی در حال وقوع است و زن جوان که توانایی تحمل رنج زیادی را ندارد، خود را در مقابل خلاص شدن از مهمانان ناخوانده ناتوان میبیند. جغرافیای خانه هرگز، کاملا مشخص نمیشود، موقعیت اتاقها تغییر میکند. اما چیزی که معلوم است، اینست که: خانه یک انبار وحشتناک و یک اتاق‌کار با زیورآلات زیبا دارد. به علاوه حفره‌هایی، که در دیوارها وجود دارند و هنوز محتاج تعمیرند.

مرد شاعر به مهمانانش میگوید که خانه سابقا یکبار سوزانده شده، و او و همسرش با کمک همدیگر آنرا بازسازی کرده‌اند. آدمهای بیشتری از راه میرسند و زن جوان احساس میکند محاصره شده است، و محاصره دارد تنگتر هم میشود. طی یک تراژدی خانوادگی، خون و خونریزی میشود، و خونی که بجا میماند کم کم به یک قسمت از دکور خانه تبدیل میشود. نیم‌ساعت اول فیلم، مثل فیلمهای قدیمی با موضوع تسخیر یک خانه پیش میرود- فیلم شباهت‌هایی به کتاب «تسخیر خانه تپه‌نشینِ» (The Haunting of Hill house) «شایرلی جکسون» (Shirley Jackson) دارد- و موسیقی و فیلمبرداری فیلم به گونه‌ای است که مخاطب را همواره لب پرتگاه نگه میدارد؛ هیچ وقت مطمئن نیستید در کجا قرار دارید، یا دقیقا چه تفاقی در حال رخ دادن است.

تردد زن جوان با پای پرهنه در اطراف خانه بر آسیب پذیری او و افزایش وحشت و پرخاش در فضا تاکید میکند، و بنظر میرسد که او نه توانایی خروج از محدود‌ه‌ خانه را دارد، و نه روحیه لازم برای این کار را. بدلیل احتیاجات وقت‌ و‌ ناوقت شوهرش، و همینطور تغییرات سریع‌السیر ماهیت حوادث که عامل برهم زدن توازن زن جوان است، او هیچ وقت نمیتواند بطرز مقبولی اعمال نفوذ کند.

اوضاع بسرعت عجیب و دیوانه‌کننده میشود، بطوری که زن جوان حامله میشود، و مرد شاعر هم بالاخره کلنجار رفتن با خودش را تمام میکند و شعری میسراید. این موفقیت جشن گرفته میشود، زن، تنها برای خودش در این جشن غذا درست میکند، تا از این طریق به هجوم طرفدارها، مطبوعات و سایر افراد به خانه‌یشان اعتراض کند. با متشنج‌تر شدن اوضاع، هرگونه نمودی از واقع‌گرایی در فیلم از بین میرود. این تشنج، زندگی زن جوان و فرزند بدنیا نیامده‌اش را تهدید میکند، و خطر نابودی خانه را با خودش بهمراه دارد.

نقد فیلم mother! «مادر!»

نقد فیلم mother! «مادر!» : لذت یا تنفر؟

فیلم mother! «مادر!» آرنوفسکی، در درجه اول یک تمثیل از آخرالزمان است، که در مقابل استثمار و تخریب دنیای طبیعی میخروشد. نیم‌ساعت اول فیلم مشابه یک‌سوم ابتدایی فیلم «روانی» است، وقتی که «ماریون کرین» از رئیسش دزدی میکند. همینطور هجوو هزل، میان پرخاش و ناسزاگویی‌ها به گوش میرسد. «باردم» با ایفای نقش یک شخصیت افسونگرِ خواب‌آلود، و با امتناع از شستن ظروف غذا، نارسیسیزم(خوشیفتگی) شاعر را به بیننده القا میکند. خشونت و عذاب‌کشیدن در بعضی صحنه‌ها، بیننده را میترساند، اما «آرنوفسکی» تنها به همین بسنده نمیکند و چه بسا پیشتر هم میرود.

نقد فیلم mother! را با نتیجه‌گیری از این مقاله به پایان ‌میرسانیم.بله، این یک فیلم پرمدعا است. اما ادعا همواره با جاه‌طلبی همراه بوده، و سینما محل طعنه‌زدن به کاستی‌هاست. «لاورنس»، «پایفر»، «هریس» و «باردم» یک گروه فوق‌العاده را تشکیل داده‌اند، که بنظر میرسد ناگزیر دارند بسمت پارانویا (روان‌گسیختگی) روانه میشوند، اتفاقی که یادآور اوایل کار «رومان پولانسکی» است. جنبه وحشت فیلم، استادانه نشان داده شده است. اما فیلم «آرنوفسکی» طبق تقدیر خوش زندگی میکند و سرانجام میمیرد. از هم باز کردن این تمثیلات، اندکی ژرف‌اندیشی میطلبد. بنظر میرسد که فیلم خود، یک درهم‌تنیدگی ظریف از رجوع به این تمثیلات و تفسیر آنها باشد.بازی جنیفر لارنس در این فیلم با تحسین منتقدین نیز همراه بود.

با اینکه ارتباط‌ گرفتن شخصیت‌ها باهم مدتی طول میکشد، اما همنیشین شدن با فیلم در عین روح‌بخش بودن، رعب‌آور است. مردم یا از فیلم متنفر میشوند، یا شیفته آن میشوند؛ همانطور که میتوانید مدح و ستایش فیلم توسط هواداران و نکوهش آن توسط مخالفان را در تلویزیون ببینید. باری شما چه در تیم آرنوفسکی باشید، و چه در تیم مخالفان احساسی آن، «مادر» بعنوان یک قیاس عجیب‌الخلقه (wtf) با کتاب‌های مقدس، ماندگار خواهد بود.

منبع: نقد فارسی

خلاصه داستان:

رابطه یک زن و شوهر آزمایش می‌شود، وقتی که مهمانان ناخوانده برای به هم ریختن زندگی آرام آنها وارد خانه‌شان می‌شوند.

نقد فیلم mother! «مادر!»

 

نام فیلم: مادر!

کارگردان:دارن آرونوفسکی

تهیه‌کننده: دارن آرونوفسکی

اسکات فرانکلین: آری هندل

نویسنده: دارن آرنوفسکی

فیلم‌نامه‌نویس: دارن آرونوفسکی

بازیگران: جنیفر لارنس
خاویر باردم
میشل فایفر
دامنل گلیسون
اد هریس

موسیقی: یوهان یوهانسون

فیلم‌برداری: متیو لیباتیک

شما میتوانید میزان فروش فیلم مادر! را در جدول فروش فیلم‌های خارجی مشاهده کنید.

 

تیزر فیلم مادر! mother! به کارگردانی دارن آرنوفسکی

میتوانید ببینید

نقد فیلم من و شارمین

نقد فیلم من و شارمین | بدنبال یک گیشه!

نقد فیلم من و شارمین درباره کارگردان اولین قسمت از نقد فیلم من و شارمین …

5 دیدگاه

  1. قوی ترین استعاره ی فیلم در بی خبری بیننده از داستان و ماهیت شخصیت ها و خانه ای است که معلوم نیست از کجا آمده اند یا اصلاً کجا قرار دارند. این همان سؤال بزر گ بشره که ما چه موجوداتی هستیم و برای چه آمده ایم. و بعد در سکانس نهایی اتمام فیلم با شروع و تکرار دوباره ی داستان در کنار فردی دیگر و البته مثل قبل در غیبت شخصیت منفعل و مغرور خالق داستان، همان تسلسل زندگی و تکرار بی دلیل رو به آغاز می نشینیم!
    شیطنت فیلمساز زمانی برای ما روشن تر میشه که متوجه میشیم شخصیت مغرور و ندانم کار داستان که دقیقاً هم مشابه توصیف خدای ادیان ابراهیمی در ذهن ما عمل میکنه، شیفته ی عبادت کنندگان خودش و مهمانانی نشون میده که با دست خودش به زندگی راه داده و در مقابل تمام اقدامات بی شرمانه ی اونها سکوت کرده!
    آرونوفسکی به وضوح این سؤال رو در ذهن شما قرار میده که :
    خودشیفتگی و انفعال نویسنده ی بی انگیزه ی داستان زندگی (خالق) که فقط مبهوت تعریف (عبادت) مرد مهمان (حضرت آدم) قرار گرفته، باعث میشه در مقابل سیگار کشیدن یا الکل خوردنش (بی بند و باری های بشر) سکوت اختیار کنه، همچنان به حضور زنی از همان جنس (حوا) که همسر نویسنده (شاهدینی چون ما) رو هم میخواد با معیارهای سخیف زندگی روتین همراه کنه، سکوت کرده. زن و مردی که دو فرزند خودشون (هابیل و قابیل) رو به جان هم می اندازند تا یکی دیگری رو بکشه و خودش تا ابد مبهوت و سرگردان بمونه.

    در این میان قابیل بعد از قتل برادر فقط برای لحظاتی بر میگرده،عکس نویسنده ی داستان(خالق) رو پاره می کنه و به زن نویسنده که نماد همه ی ماست تأکید میکنه کسی که الهام بخش تو بوده و فرزندی رو در شکمت قرار داده (عشق) تا همراهیش کنی، همیشه توی زندگی تنهات گذاشته و هیچ کس در این دنیا مواظب ما نیست!

    کم کم فیلم مسیری رو طی میکنه که دیگه به یک داستان واقعی شبیه نیست. خصوصاً جایی که گوهر عشق بعد از رستاخیز و منهدم شدن همه چیز از بدن ما خارج میشه تا دوباره زندگی رو از نو بسازه پیامی رو به وضوح و مانند یک بنر بزرگ بر سر در تمام این وقایع نصب میکنه:
    همه ی داستان و شعرهایی که در کتاب دینی نویسینده و پیروانش خوانده اید، افسانه هایی بیش نبوده اند و مثل خودش تخیلی هستند.

  2. سلام . فیلم بسیار مزخرفی است . در پوشش ساخت این فیلم و موضوع آخرالزمانی بودن آن ، بسیار به مسلمانان توهین شده و بسیار فیلم جهتدار و غیرعقلایی است . از هالیوود و کارگردان و هنرپیشگان این فیلم غیر از این انتظاری نمی رود . ( سکانس خورده شدن بچه توسط مسلمانان انجام میگیرد و فریادهای الله اکبر بوضوح شینده میشود . )

  3. دوست عزیز این نقد نیست . تعریف کردن فیلم هست . چرا می نویسید نقد فیلم ؟

  4. با سلام
    اول از همه فکر میکنم که نقاد عزیز فیلم رو با دقت نگاه نکردن و توصیفاتشون بعضی جاها با فیلم همخونی نداره . دوم اینکه دوستمون آقای پدرام رحیمی توصیف نسبتا دقیق تری از فیلم ارائه دادن که خیلی خوب بود.
    در اساطیر زن نمادی از زمین بوده و زمین مادر جهان محسوب میشه و همونطور که توی فیلم نمایش داده شد زن مدام در حال ساختن خونه و تعمیر و تمیز کردنشه. و در مقابل انسانهایی که دارن بی رحمانه ویرانش می کنن ایستادگی می کنه .
    فیلم اشاره خاصی به تسلسل زندگی داره ؛ به سامسارا ؛اما در پایان فیلم میبینیم که زنی که دوباره از خواب بیدار میشه با شخصیت قبلی متفاوته یعنی این تسلسل تکرار عبث و بی تغییری نیست. و هرسری که شاعر داستان دست به خلق میزنه توقع داره که این بار ماجرا بهتر پیش بره. برای همین وقتی که اون قلب کریستال توسط میهمانان فیلم شکسته میشه شاعر غافلگیر میشه ( همونطور که توی داستان خلقت آدم توی دین اسلام اومده که وقتی خدا انسان رو می آفرینه فرشتگان میپرسن آیا بازهم میخوای موجودی رو در زمین قرار بدی که اونجا دست به خونریزی و فساد میزنه و خدا میگه اینبار فرق داره و من چیزی رو میدونم که شما نمیدونید…)
    به نظر من تولد نوزاد اشاره به تولد مسیح داره و فرقه هایی که بعدش به وجود اومدن (دقیقا اشاره داره به پیامبرانی که اومدن از عشق برای بشر حرف بزنن اما قدرت طلبان جانشینشون شدن و نه تنها عشق رو از بین بردن بلکه به اسم دین دست به خونریزی ها و فساد ها زدن)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *